Mededelingen van de National Sillygraphic Society, nr. 3, 30-8-2014

Geachte lezers,

Op 31 juli vond er een bijzondere gebeurtenis plaats in de Serre van Villa Het Zwarte Paard: de Koningin van de Nacht bracht twee prinsessen voort!

De Koningin van de Nacht (Selenicereus grandiflorus) is een klimmende cactus die in het wild voorkomt in Mexico, Cuba, Jamaica en Haïti. Haar prinsessen zijn grote bloemen met een doorsnede van ca. 30 cm. De bloemen openen zich ’s nachts en blijven maar enkele uren mooi.

Het was de tweede keer dat de Koningin van de Nacht voor nageslacht zorgde. In september/oktober 2013 verschenen twee rode knoppen, die in enkele weken uitgroeiden tot ca. 30 cm lange bloemstengels.

Van de twee prinsessen kwam er toen maar één tot wasdom, op 6 oktober. Maar dit jaar groeiden beiden in enkele weken uit tot handgrote bloemen die zich op de avond van 31 juli in enkele uren openden. Een spectaculaire gebeurtenis die wij deze keer nauwgezet hebben vastgelegd:

19.00 uur: Beide prinsessen zijn nog roodachtig. De om de knoppen gedraaide kelkbladeren beginnen zich te ontvouwen...

21.00 uur: De knoppen gaan langzaam open... de kroonbladeren zijn zuiver wit.

22.00 uur: De knop is bijna geheel open en heeft een doorsnede van ca. 30 cm...

23.00 en 1.30 uur: De knoppen zijn volledig open, de sprietige kelkbladeren staan niet alleen opzij, maar zijn deels naar achteren gedraaid. De stervormige stamper en de grote bos meeldraden zijn naar voren gekomen. De prinsessen tonen zich op hun mooist en verspreiden een zware, parfumachtige lucht, bedoeld om insecten aan te trekken voor de bestuiving. Ondanks dat het raam van de Serre een stukje open bleef die nacht, en dat ik de bloemen met een penseel bestoof, kwam het niet tot vruchtvorming.

Na deze krachtsinspanning van enkele weken volgde een zeer snelle verwelking. De volgende ochtend, 1 augustus, om 6.00 uur hadden de prinsessen hun spankracht al vrijwel geheel verloren. En om half vier ’s middags waren ze verlept.

Maar de grootste verrassing kwam een week later. Toen ik de Koningin nog eens inspecteerde, bleken de verdorde prinsessen getransformeerd tot ezelstaarten! Een sensationele ontdekking, want de relatie tussen de Koningin van de Nacht en de Ezel was nooit eerder aangetoond. Maar hoe verplaatst de ezelstaart zich van de Koningin van de Nacht naar het achterste van de ezel?

Na enige hoofdbrekens zou ik hiervoor de volgende verklaring willen opperen: ezeltje prik!

Dit zogenaamd onschuldige kinderspel blijkt van een groot biologisch belang. Het schijnt dat de ezelstaarten, nadat ze van de Koningin van de Nacht zijn afgevallen, worden verzameld door kinderen en dan tijdens ‘ezeltje prik’ aan de ezels worden bevestigd met een punaise.

Dit belangrijke wetenschappelijke inzicht verklaart ook waarom ezels staartloos worden geboren. Een vraag waarover menig bioloog zich het hoofd heeft gebroken.

Deze samenhang der dingen verklaart tevens waarom de Koningin van de Nacht zich inmiddels over alle continenten heeft verspreid. Vliegen komen immers overal voor? En het zou niet eerlijk zijn als alleen ezels in het Caribisch gebied en Mexico met een staart vliegen zouden kunnen verjagen...

De verwelking van de Prinsessen van de Nacht draagt dus bij aan een rechtvaardiger wereld. Een opwekkende gedachte als wij de zo snel verwelkte schoonheden met enige weemoed bezien...

Gelukkig is er inmiddels alweer een nieuw Prinsesje onderweg en een nieuw ezelstaartje in de maak:

Met vriendelijke groet,

Ms. M.

Correspondent

National Sillygraphic Society

Kommies Tweede Klasse
Ministry of Silly E-mails
Departement Buitenlandse Zaken
Onderafdeling Buitendijkse Gebieden
Den Haag

MsM@villahetzwartepaard.nl